Εθνικισμός 360ο. Ηλεκτρονικές εκλογές.

Εθνικισμός 360Ο

Αν ο ελληνικός εθνικισμός (ο πατριωτισμός ευρύτερα) θέλει να συνεχίσει να έχει λόγο ύπαρξης και παρέμβαση ουσίας στις νέες συνθήκες που διαμορφώνονται στην μ.Κ. εποχή οφείλει να εμπλουτίσει τη θεματολογία του.

Να μην παραμείνει μόνο στην βολική (δυσανάλογα αποτελεσματική εν σχέσει με την προσπάθεια) μονοθεματικότητά του (λάθρο, λάθρο, λάθρο) αλλά να προσπαθήσει να διαμορφώσει θέσεις και επί άλλων πραγματικοτήτων, όπως παραδείγματος χάριν είναι αυτές που εγκαταστάθηκαν στις ζωές μας εν μέσω της πανδημίας και που είναι ξεκάθαρο ότι ήρθαν για να μείνουν.

Η σοβαρότερη από αυτές τις νέες πραγματικότητες, με τροχιά διηνεκούς, είναι η ραγδαίως πλέον συντελούμενη μετάβαση της χώρας στην ψηφιακή εποχή και ο ολοκληρωτικός ψηφιακός μετασχηματισμός της δημόσιας διοίκησης.

Η μεταβολή αυτή είναι ποιοτική και εν δυνάμει τεκτονική. Είναι δε και αμφίδρομη. Ένα από τα χαρακτηριστικά της με βαρύνουσες συνέπειες είναι ότι έχει τη δυναμική να δώσει διπλό πρόσημο (+/-) στον κρίσιμο παράγοντα της Ανεργίας. Την μειώνει και την αυξάνει ταυτόχρονα.

Πως γίνεται αυτό;

Γίνεται όταν επιβάλλει χωρίς χρονοτριβή τον αναπροσανατολισμό της εκπαίδευσης και της εργασίας στρέφοντας ανθρώπινο δυναμικό προς νέες δεξιότητες που θα ανακηρυχθούν περιζήτητες και στέλνοντας άλλες στο νεκροταφείο των αναλογικών επαγγελμάτων.

Ένα εθνικιστικό παράδοξο

Η διάχυση των πατριωτικών, εθνικιστικών ιδεωδών της λήγουσας δεκαετίας 2010-2020   οφείλει πολλά σε αυτό που κατά τα άλλα ξορκίζει ως «τεχνοδαίμονα», την ίδια στιγμή που απολύτως επιδερμικά, το εθνικιστικό κοινό κατατρίβεται με αυτό και μάλιστα κατά κόρον. Οφείλει πολλά σε αυτό που αποτελεί τον δίαυλο προς την ολοκληρωτική παγκοσμιοποίηση, αλλά που χωρίς αυτό ο εθνικισμός δεν θα είχε τον δίαυλο επικοινωνίας. Κινητό, μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Αρέσει, δεν αρέσει, ο εθνικισμός χρωστά στην «τεχνολογία». Αυτήν που «ανεβαίνει» στους καθημερινούς αποδέκτες της από το κινητό (τα εισαγωγικά στην λέξη τεχνολογία μπαίνουν για να θυμίσουν ότι «τεχνολογία» που περιορίζεται στο τυφλό άγγιγμα εικονιδίων σε οθόνες αφής υποβιβάζει σε πολύ ρηχά νερά την βαρύνουσα έννοια της Τεχνολογίας με κεφαλαίο ταυ και οι απόφοιτοι των πολυτεχνικών σχολών θα έπρεπε τότε να σκίσουν τα πτυχία τους. Λοιδορούν και υποσκάπτουν σκόπιμα την Τεχνολογία όσοι (ποιοι;) την θέλουν να εξαντλείται στις διαστάσεις της οθόνης ενός ψηφιακού πινακιδίου, όπως λοιδορούν και υποσκάπτουν δόλια την Βιομηχανία όσοι σφυρηλατούν την τρισάθλια προπαγάνδα για τον τουρισμό «την βαριά βιομηχανία της χώρας»… αυτό είναι ένα θεματικό πεδίο, με το οποίο ο εθνικισμός επίσης αμελεί να ασχοληθεί ή, το αγνοεί.).

Μοιραία λοιπόν η εθνικιστική Ιδέα θα μπλεκόταν στα δίχτυα μιας χονδροειδούς «τεχνολογίας» του συρμού και στα τετριμμένα των emoji, χωρίς να έχει καλλιεργήσει βάθος σκέψης, θέσεις ή έστω γνώμη για τις ραγδαίες αλλαγές που σοβούν στο πολύπλοκο τεχνολογικά υπόστρωμα του μέσου, στο οποίο η Ιδέα χρωστά την αναγνωρισιμότητά της.

Εκλογές όπως τις ξέρουμε ή εκλογές όπως τις αξίζουμε;

Για να μπορέσει ο εθνικισμός να φέρει σε πέρας την ιστορική αποστολή την οποία η θεωρία ή ο θρύλος τον θέλουν να επωμίζεται έναντι του Έθνους, οφείλει ακατάπαυστα και μεθοδικά να δοκιμάζει το σύστημα, σπρώχνοντάς το διαρκώς στα όριά του.

Αυτά ως τώρα έχουν αποδειχθεί όνειρα θερινής νυκτός, γιατί κατά τα άλλα έχουμε μόνο μεγαλοστομίες, σπιθαμιαία αναστήματα, ηγήτορες έλλειμμα ηγεσίας, μυθοπλασίες, ποινικά σύνδρομα, δικαστικές εκκρεμότητες και πρεμούρα για ενότητα όταν επίκεινται εκλογές και η οσμή της συντριβής πλανάται πάλι έντονα στην ατμόσφαιρα.

Δεν υπάρχει μέλλον έτσι και το έργο ξαναπαίχτηκε το 2019 εξάλλου.

Χώρια που αν σήμερα κάτι ορθώνεται κατά της εισβολής, αυτό είναι μερικές εκατοντάδες βασανισμένοι και συνειδητά ανένταχτοι έλληνες σε κάποιες γειτονιές, δήμους ή κοινότητες ανά την επικράτεια, που πλήττονται βάναυσα από την απειλή. Μετά από αυτούς όμως, το χάος. Διανύουμε τον 21ο αιώνα και η ηρωϊκή –αλλά σκέτη- μονοθεματικότητα δεν αρκεί.

Τι φταίει λοιπόν που το εθνικιστικό μήνυμα δεν κατακλύζει τους δυνητικούς του αποδέκτες;

Για να ξεφύγει από αυτό που τώρα είναι, να καταστεί αληθινή πολιτική οντότητα και να διεκδικήσει με αξιώσεις την προτίμηση των ελλήνων πολιτών και την «έλευσή του στα πράγματα», δηλαδή το Κυβερνάν (σήμερα φαντάζει πολύ μακρινό), ο εθνικισμός οφείλει να έχει σύγχρονες και προηγμένες θέσεις, για τα πάντα.

Παραδείγματος χάριν να έχει γνώμη και θέση για τον τρόπο διεξαγωγής μιας κυρίαρχης διαδικασίας, αυτής που δυνητικά θα «τον έφερνε στα πράγματα».

Μιας διαδικασίας που ταυτόχρονα είναι η τελική και υπέρτατη δοκιμασία των ορίων κάθε συστήματος.

Της εκλογικής διαδικασίας.

Δεν είναι μυστικό. Είναι κοινό μυστικό.

Είναι κοινώς παραδεκτό πως η έκβαση των εκλογικών αναμετρήσεων δεν καθορίζεται από αυτούς που ρίχνουν την ψήφο (εκλογικό σώμα), αλλά από αυτούς που την καταμετρούν στο τέλος (απρόσιτες ΣΔΙΤ).

Ομοίως, όσοι μετέχουν ως υποψήφιοι (κόμματα και άτομα) στην διαδικασία, μετέρχονται εξίσου έωλων και κατάπτυστων μεθόδων για να επικρατήσουν των αντιπάλων τους (εξωκομματικών και εσωκομματικών) σε σταυρούς. Η διάβρωση και η σήψη είναι βεβαίως όπως οι ιοί. Δεν κάνουν διακρίσεις σε πολιτικούς χώρους. Τα διαλυτικά φαινόμενα υπάρχουν παντού απομακρύνοντας τον έντιμο Έλληνα από τις πολιτικές διαδικασίες.

Οι εκλογές όπως τις ξέρουμε δεν διεξάγονται αδιάβλητα. Διασφαλίζουν μόνο την μυστικότητα της ψηφοφορίας όσον αφορά την ανωνυμία του εκλογέα μέσα στο παραβάν. Η καταμέτρηση και τα τελικά αποτελέσματα επαφίενται στην καλή μας την πίστη (και την αφέλεια) σε μια αόρατη οντότητα, στην οποία έχει ανατεθεί κεντρικά ο έλεγχος του τελικού αποτελέσματος.

Το σύστημα διεξαγωγής των εκλογών με «χαρτί και μολύβι»: ψηφοδέλτιο-σταυρός (ή προσταυρωμένο…)-κάλπη–καταμέτρηση–σάκος–υπουργείο εσωτερικών–ηλεκτρονικό σκότος–ανακοίνωση αποτελεσμάτων από απρόσιτες ΣΔΙΤ, είναι θνησιγενές.

Νεκρό από γενέσεώς του.

Λεπτά επεξεργασμένο και συνταγματικά μελετημένο για να διαιωνίζει την αναξιοκρατία, την πολιτική συναλλαγή και την διαφθορά.

Είναι λοιπόν σχήμα οξύμωρο η έκρηξη των εθνικιστικών ιδεών να χρωστά στην «τεχνολογία» αλλά οι εθνικιστές να μην έχουν διαμορφώσει μια στοιχειώδη άποψη για την απελευθερωτική χρήση της Τεχνολογίας στις εκλογές, με στόχο την διαφάνεια, το αδιάβλητο των αποτελεσμάτων, την ταχύτητα διεξαγωγής, την μείωση του κόστους, του περιβαλλοντικού αποτυπώματος και της αναστάτωσης εξ αιτίας των μετακινήσεων.

Όχι πια χαρτί και μολύβι, όχι ψηφοδέλτιο-στιλό-σταυρός. Ηλεκτρονική ψηφοφορία.

Ίσως ήγγικεν, ίσως δεν ήγγικεν… (η ώρα των πρόωρων εκλογών). Εν τέλει είναι αδιάφορο.

Ο εθνικισμός πρέπει να θέσει τον δάκτυλον επί των άϋλων τύπων των ηλεκτρονικών ήλων και να εμπλουτίσει τα θεματικά πεδία του με άλμα προς το Μέλλον.

Οι εκλογές δεν είναι μόνο ο νικητής και τα παρανυφάκια που ανεβαίνουν στο βάθρο με το πέρας της καταμέτρησης.

Είναι το εκλογικό σώμα των εκατομμυρίων πολιτών που αφιερώνουν μία ολόκληρη ημέρα σε μετακινήσεις για την «εορτή της δημοκρατίας». Είναι και οι 156.000 πολίτες και κάποιες άλλες δεκάδες χιλιάδες εκλογικοί αντιπρόσωποι των κομμάτων στα 39.000 εκλογικά τμήματα ανά την επικράτεια, όπου ανά 4 έχουν τα καθήκοντα της εφορευτικής επιτροπής με τον δικαστικό αντιπρόσωπο επικεφαλής.

Είναι ώριμο αίτημα για μια χώρα που τρέχει πια κατοστάρι στην ψηφιακή λεωφόρο (έτσι δεν λένε οι Μητσοτάκοι, οι Πιερρακάκοι και οι Θεοδωρικάκοι;…) η διενέργεια ηλεκτρονικής ψηφοφορίας, η θεσμοθέτηση των εξ αποστάσεως εκλογών.

H διεξαγωγή ασφαλών και αδιάβλητων εκλογών αποτελεί πρώτιστο ζήτημα εθνικής ασφάλειας για όλα τα κράτη και ο τομέας της κυβερνοασφάλειας εξερευνά τις δυνατότητες των ηλεκτρονικών συστημάτων διεξαγωγής εκλογών εδώ και μία δεκαετία.

Το πλαίσιο

Τέσσερα είναι τα βασικά λογικά ζητούμενα από ένα σύστημα (ηλεκτρονικής) διεξαγωγής εκλογών.

1. η διασφάλιση της μυστικότητας της ψήφου (ανωνυμία ψηφοφόρου)

2. η διασφάλιση του αδιάβλητου της διαδικασίας εν συνόλω (το απαραβίαστο της κάλπης, η ορθή καταμέτρηση, το αναλλοίωτο των ενδιάμεσων –στο εκλογικό τμήμα- και των τελικών αποτελεσμάτων – όπου εν δυνάμει υπεισέρχεται η αόρατος χείρ μιας απρόσιτης ΣΔΙΤ)

3. η ταχύτητα διεξαγωγής της διαδικασίας και έκδοσης των αποτελεσμάτων

4. η διευκόλυνση του εκλογικού σώματος στην άσκηση του εκλογικού δικαιώματος

Και οι τέσσερις ανωτέρω βασικές απαιτήσεις, ανάμεσα σε άλλες όχι λιγότερο σημαντικές, καλύπτονται σήμερα από την ανοιχτή και κατανεμημένη πλατφόρμα διομότιμων κόμβων χρηστών Blockchain (τεχνολογία Aλυσίδας μπλοκ, ή Αλυσίδα σκέτο).

Τα block-κρίκοι της αλυσίδας είναι πλαίσια στην οθόνη που περιέχουν τα κρίσιμα δεδομένα της ψηφοφορίας ανά εκλογικό τμήμα: α. το πλήθος των εκλογέων στο εκλογικό τμήμα β. τον εκλογέα  κρυπτογραφημένο γ. τον πίνακα των κομματικών ή των αυτοδιοικητικών συνδυασμών δ. την «ρίψη» της ψήφου στην ηλεκτρονική κάλπη ε. την εμφάνιση της επιλογής του στην οθόνη εκλογέα και υποψηφίου για έλεγχο στ. την εμφάνιση των αποτελεσμάτων ανά εκλογικό τμήμα για έλεγχο, επαλήθευση, επικύρωση.

Το blockchain διαθέτει τα τεχνικά εχέγγυα για ένα τόσο μακράς πνοής έργο και θα βάλει την χώρα στα πραγματικά βαθιά νερά μιας τεχνολογίας που θα κλονίσει εκ θεμελίων πολλά απ’ όσα θεωρούμε δεδομένα.  

Η πλατφόρμα blockchain έγινε γνωστή το 2008 όταν πάνω σε αυτήν εξορύχθηκε το πρώτο κρυπτονόμισμα. Μεταγενέστερα, η προσθήκη του πρωτοκόλλου Smart Contract (Έξυπνο Συμβόλαιο) από τον Vitalik Buterin, επεξέτεινε την εμβέλειά της σε τομείς της δημόσιας διοίκησης και της κοινωνίας, όπως και στην εν λόγω εκλογική εφαρμογή.

Αδιάβλητες, αδιαμεσολάβητες, ασφαλείς, γρήγορες εκλογές

1. Η μυστικότητα (ανωνυμία του ψηφοφόρου) διασφαλίζεται στο blockchain με το μοναδικό, κρυπτογραφημένο ιδιωτικό μη ορατό κλειδί του  με το οποίο συνδέεται και ψηφίζει στο ψηφιακό εκλογικό τμήμα όπου είναι εγγεγραμμένος και όπου έχει δικαιώματα πρόσβασης, παρακολούθησης και ελέγχου όλης της διαδικασίας.

2. Το αδιάβλητο εν συνόλω της διαδικασίας (το αναλλοίωτο της ψήφου) εποπτεύεται και προστατεύεται από τους συνδεδεμένους χρήστες της πλατφόρμας-εκλογείς για το εκάστοτε εκλογικό τμήμα όπου είναι εγγεγραμμένοι. Οι περισσότεροι είναι εύλογο ότι θα παραμείνουν συνδεδεμένοι στο ψηφιακό εκλογικό τμήμα τους από το πρώτο έως το τελευταίο δευτερόλεπτο όσο θα διαρκέσει η ταχύτατη ψηφοφορία για να παρακολουθούν και να επικυρώνουν τα μπλοκ και την απαραβίαστη εξέλιξη της διαδικασίας σε πραγματικό χρόνο. Στην παραμικρή εξωτερική ή εσωτερική απόπειρα αλλοίωσης των δεδομένων ενός μπλοκ, η πλατφόρμα blockchain ειδοποιεί αμέσως τους συνδεδεμένους και επέρχεται παύση του συστήματος.

3. Η ταχύτητα, όπως συνάγεται από το 2. απογειώνεται με την on line ψηφοφορία και τον οριζόντιο καταμερισμό της ψηφοφορίας ανά εκλογικά τμήματα. Τα αποτελέσματα εκδίδονται άμεσα σε πραγματικό χρόνο. Η ταχεία διεξαγωγή ορθώνει ένα τεράστιο και ουσιαστικά ανυπέρβλητο εμπόδιο σε κακόβουλες κυβερνοεπιθέσεις, που άλλες έχουν σκοπό να «ρίξουν» το σύστημα (λόγοι εθνικής ασφάλειας) και άλλες να αλλοιώσουν τα αποτελέσματα (λογικά εδώ οι ύποπτοι και οι ένοχοι θα ήταν οι υποψήφιοι –κόμματα, άτομα-).

4. Η διευκόλυνση των εκλογέων είναι προφανής με ψηφοφορία εξ αποστάσεως, το εκλογικό σώμα απαλλάσσεται από την ταλαιπωρία της μετακίνησης.   

Επίλογος

Ο 21ος αιώνας διανύει ήδη την ενήλικη φάση του, αλλά στην Ελλάδα συμβιβαζόμαστε με ένα εκλογικό σύστημα απολιθωμένο, αδιαφανές, διαβλητό, διαμεσολαβητικό, αργόσυρτο.

Ας μην δώσουμε πάλι στον Μητσοτάκη το περιθώριο να μας προσπεράσει και να υψώσει επιδεικτικά το «χρυσόμαλλο δέρας» της αποκλειστικής τεχνοκρατικής των πραγμάτων αντίληψης.

Ας θέσουμε στο τραπέζι πρώτα εμείς, οι πατριώτες, οι εθνικιστές, την απαίτηση για ηλεκτρονική ψηφοφορία.

Δεν υπάρχουν τα περιθώρια για δημόσιο διάλογο, αν πρέπει ή δεν πρέπει.

Η υιοθέτηση και η άμεση εφαρμογή της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας είναι επιτακτικές. Έχουμε τα επιχειρήματα. Παντού ψηφιακή μετάβαση αλλά στις εκλογές όχι; Γιατί κύριοι;

Περιθώρια υπάρχουν μόνο για διαβούλευση επί τεχνικών επιμέρους προσαρμογών.

Ο Εθνικισμός δεν υστερεί όσον αφορά στην προσέλκυση στις τάξεις του επιστημόνων, τεχνοκρατών, αξιωματικών, ελεύθερων επαγγελματιών, ανθρώπων εν γένει ικανών από όλο το φάσμα των κλάδων και των δεξιοτήτων.

Η πραγματικότητα αυτή δεν αντικατοπτρίζεται στην εικόνα που βγαίνει προς τα έξω γιατί επικρατούν ο ανορθολογισμός και οι άναρθρες κραυγές. Αυτό πρέπει να το αλλάξουμε.

Καρύδη Κυριακή, ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ