ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ, Η ΙΕΡΕΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.

ΣΥΡΙΖΑ
Η υπόθεση Λιγνάδη θα μπορούσε να ρίξει την κυβέρνηση Μητσοτάκη εάν υπήρχε αξιωματική αντιπολίτευση που να την εμπιστεύεται ο συντηρητικός ψηφοφόρος ότι θα αντιμετωπίσει ριζικά το πρόβλημα (ομοφυλοφιλία-παιδοφιλία-έγκλημα, άρρηκτα δεμένα).
Όμως, όταν αξιωματική αντιπολίτευση έχεις το κόμμα των 62 φύλων, της λυσσώδους υποστήριξης και προβολής των εμετικών gay pride, των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤΚΙ και αρχηγό έναν Τσίπρα που διεμηνυε σε όλους τους τόνους «μακράν εμού η καταδίκη προσωπικών επιλογών φιλίας ή και στενής συναναστροφής ακόμα, αλλά η δικαιοσύνη οφείλει να πράξει το καθήκον της όταν έχουμε εγκληματικές πράξεις και… μπλα μπλα μπλα», τότε βεβαίως η υπόθεση Λιγνάδη ΔΕΝ πρόκειται να ρίξει την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Προς ώρας.

Και οι δύο πολιτικοί αρχηγοί φροντισαν στις ομιλίες τους να διαχωρίσουν πλήρως την ομοφυλοφιλία από την παιδοφιλια. Ο Μητσοτάκης προανήγγειλε πανελλαδικη καθιέρωση του μαθήματος της σεξουαλικης διαπαιδαγώγησης και του σεβασμού της διαφορετικότητας (ομοφυλοφιλία) στα σχολεία και ο Τσίπρας υπερασπίσθηκε σθεναρά τόσο την διαφορετικότητα (ομοφυλοφιλία), ιερή αγελάδα της αριστεράς, όσο και τον καλλιτεχνικό, άσπιλο χώρο.

Η σκοτεινή πραγματικότητα είναι οτι οι ομοφυλόφιλοι είναι εν δυναμει παιδοφιλοι, απλως οι λιγότερο αδίστακτοι από αυτούς, παροτι εποφθαλμιούν το παιδί ως όργανο ικανοποίησης των διεστραμμένων τους έξεων, περιμένουν την ενηλικίωση του, πριν βάλουν μπροστά τα αποτρόπαια σχέδιά τους.

ΝΔ
Η υπόθεση Λιγνάδη δεν θα ανατρέψει την κυβέρνηση Μητσοτάκη όπως ίσως πολλοί έλπιζαν πονταροντας σε μια θρυλουμενη, αλλά φυσικά ανύπαρκτη «εσωκομματική αντιπολίτευση», που θα έπιανε κτήνος της παιδεραστίας από τα κέρατα. Που δεν θα αρκούνταν στα ευκολάκια (Πρέσπες, Ελληνοτουρκικά). Που θα απαιτούσε δημοσίως απόλυση όχι μόνο της Μενδώνη, αλλά απόλυση ΚΑΙ του οικονομικού συμβούλου της κυβέρνησης, ο οποίος δηλώνει υπερήφανος ομοφυλόφιλος. Που θα απαιτούσε απόσυρση όλων των συριζο-νομοσχεδίων που παραχωρούν ποινικές εύνοιες σε διεστραμμενους εγκληματιες και αστικά δικαιώματα σε ομοφυλόφιλους (σύναψη γάμου, δικαίωμα σε υιοθεσία και κληρονομια). Που θα απαιτούσε αφαίρεση των πολιτικών δικαιωμάτων από παιδεραστές (στο πρότυπο της Αρχαίας Αθήνας) και εξουδετέρωση των έξεων με ιατροχημικά μέσα (λοβοτομή, χημικός ευνουχισμός). Θανατική ποινή για το έγκλημα αυτό.

Τίποτα από τα παραπάνω δεν επεπρωτο σήμερα να συμβεί, διότι η Νέα Δημοκρατία αντλεί δεκάδες χιλιάδες ψήφους από την δεξαμενή των ΛΟΑΤΚΙ ψηφοφόρων, οι ηγέτες και οι ηγερίες των οποίων πόζαραν υπερήφανα σε προεκλογική συνάντηση το 2019 με τον πρωθυπουργό.

Η μαγική εικόνα «εσωκομματική αντιπολίτευση» σύρθηκε πίσω από τον ενοχικό και πελαγωμενο πρωθυπουργό που πρωταγωνιστησε σε άλλη μία παρελκυστική κοινοβουλευτική συζήτηση για την «ποιότητα του δημόσιου λόγου και της δημοκρατίας».

Μα είναι η ίδια η δημοκρατία που έδωσε δικαιώματα, αστικά και πολιτικά, ελευθερίες, ασυδοσία και ποινές-φιλοδώρημα σε διεστραμμένους, είναι η σήψη που η δημοκρατία προκαλεί, ΤΟ πρόβλημα.


Ο «ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ» ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟ ΕΠΙΔΟΤΟΥΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΕΠΙΧΟΡΗΓΟΥΜΕΝΟΣ.

Η ΝΔ -όπως και όλες οι κυβερνήσεις- μοιράζει το κρατικό χρήμα υπό μορφή επιδοτήσεων σε πολιτιστικούς συλλόγους και φορείς. Σκοπός ο πολιτικός τους έλεγχος. Το κρατικό χρήμα διανέμεται είτε απευθείας στους χιλιάδες ανά την Ελλάδα «πολιτιστικούς» καλλιτεχνικους φορείς είτε μέσω του πλοκαμιού των Ο.Τ.Α.
Τι ρόλο παίζουν οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης εδώ; Οι Ο.Τ.Α. διοικούν και ελέγχουν μια πόλη, έναν δήμο, μέσω των συλλόγων του δήμου ή της πόλης. Οι δήμαρχοι μοιράζουν χρήμα στους συλλόγους και προσεταιρίζονται πολιτικά τα μέλη. Οι σύλλογοι με τη σειρά τους είναι συνασπισμένοι σε Ομοσπονδίες οι οποίες όταν σκούξουν για χρήμα ο δήμαρχος αποκτά πονόδοντο. Ο δήμαρχος τότε απευθύνεται στην οικεία Περιφέρεια για περισσότερο χρήμα κοκ... Το γαϊτανάκι της αποκέντρωσης της διαφθοράς μέσω των Ο.Τ.Α. στριφογυρίζει σε αυτόν τον ρυθμό πάρα πολλά χρόνια.

Έχει εν τούτοις μια πολύ θετική πλευρά το ανασήκωμα του καπακιού των σηπτικών δεξαμενών όπου οι εγκληματίες λιμνάζουν ανενόχλητοι και ελλοχεύουν για το επόμενο θύμα τους.

Ίσως ανακόψει την μαζική ροή νέων παιδιών προς άχρηστες εν πολλοίς, «καλλιτεχνικές» δραστηριότητες, μέσω των οποίων η αριστερά, για την οποία η ομοφυλοφιλία (ανοχή στη διαφορετικότητα) είναι ιερό δισκοπότηρο, πέτυχε κατά ριπάς να αποκτήσει την πολιτισμική ηγεμονία.

Τον κίνδυνο αυτόν είναι που διαβλέπει ο Τσίπρας και σηκώνει την παντιέρα. Το ίδιο και ο Σ.Ε.Η. Είναι άραγε ο σημερινός Σ.Ε.Η. η συνέχεια του Σ.Ε.Η. εκείνου, ο οποίος στα Δεκεμβριανά δίκασε και καταδίκασε σε θάνατο φρικτό την Ελένη Παπαδάκη;


Εάν λοιπόν, όπως όλα δείχνουν, η τιμωρία παραμείνει στο «σύμπτωμα Λιγνάδη», χωρίς εκρίζωση της αιτίας (ομοφυλοφιλία-παιδοφιλία-έγκλημα, άρρηκτα δεμένα), χωρίς εξάρθρωση των θερμοκηπίων όπου οι εγκληματίες αναζητούν θύματα, το ζήτημα το πολύ-πολύ θα λήξει πολιτικά με την απόλυση σε μεταγενέστερο χρόνο, της Ιφιγένειας-Μενδώνη.


Αυτή θα καρατομηθεί οπωσδήποτε, είναι θέμα πολιτικής επιβίωσης για την ΝΔ.


Δεν θα χάσει η Βενετιά βελόνι αν απολυθεί η Μενδώνη…
Το «έργο» που έχει να επιδείξει στη διάρκεια της θητείας της είναι το νομοσχέδιο για τον δανεισμό για 50 χρόνια –δανεικά και αγύριστα-ανεκτίμητων αρχαιοελληνικών θησαυρών από δικά μας Μουσεία σε Μουσεία του εξωτερικού. Η απαίτηση από το Μουσείο του Λούβρου να επιστρέψει στην Πατρίδα του το κλεμμένο από γάλλους αρχαιοκάπηλους –με συνδρομή και ντόπιων καθαρμάτων- άγαλμα της «Νίκης της Σαμοθράκης» , για να δώσω ένα αντίστροφο παράδειγμα, δεν της έχει περάσει από τον νου. Μόνο και μόνο γι’ αυτό είναι υπόλογη έναντι του Έθνους και της Ιστορίας μας.


ΤΑ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΑ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ

Δεν υπάρχει τομέας, δημόσιος και ιδιωτικός, που να έχει μείνει απρόσβλητος από την σήψη, η οποία είναι ολική, όχι από έξω έως το μεδούλι, αλλά από το μεδούλι προς τα έξω.
Ο χώρος της « επικοινωνίας»
Στον καλλιτεχνικό χώρο η σήψη δίνει και παίρνει (το θέατρο είναι ιδανική ομπρέλα, διότι περικλείει όλες τις άλλες καλλιτεχνικές δραστηριότητες), στα τηλεοπτικά μέσα είναι το καθεστώς και το προβαλλόμενο νυχθημερόν από τα ψυχαγωγικά πάνελ πρότυπο, ενώ και ο χώρος των αρρένων εκπαιδευτικών κυρίως της πρωτοβάθμιας αλλά όχι μόνο, -δάσκαλοι, καθηγητές, προπονητές μαθητών- είναι άλλο ένα καταφύγιο, θερμοκήπιο και δίοδος εξωτερίκευσης διαστροφών.

Σχολεία
Σύμφωνα με την εγκληματολογία, πολλοί ειδεχθείς εγκληματίες επιλέγουν το επάγγελμα του εκπαιδευτικού για να βρίσκονται κοντά σε παιδιά.

Προς το παρόν στην χώρα εκτός άλωσης κατορθώνουν και μένουν τα νηπιαγωγεία, ίσως όμως όχι για πολύ. Ως νηπιαγωγοί είθισται να διορίζονται γυναίκες. Η φυσική αυτή τάξη δεν επιτρέπεται να ανατραπεί. Είναι μια σοφή νομοθετική πρόνοια η οποία κρατά από την εποχή Μεταξά, αντίστοιχη της ανάθεσης της επιμέλειας των παιδιών στην μητέρα και όχι στον πατέρα, προκειμένου περί διαζευγμένων γονέων. Κάτι ήξερε ο παραδοσιακός συντηρητικός νομοθέτης.

Οι γονείς χάρις στην πανδημία, έχουν ωστόσο και ένα πολύτιμο όπλο στα χέρια τους κατά της παιδοφιλίας αρρένων «εκπαιδευτικών». Είναι το όπλο της τηλεκπαίδευσης, που ελαχιστοποιεί την υπερτιμημένη «δια ζώσης» διδασκαλία, με τον δάσκαλο/καθηγητή απλώς σε ρόλο coacher σε ανοιχτές συνεδρίες διδακτικής προπόνησης ολόκληρης της τάξης. ΤΊΠΟΤΑ ΚΑΤ ΙΔΊΑΝ! Το δε ιδιωτικό φροντιστήριο μάλλον έχει ολικά αντικατασταθεί από την εξ αποστάσεως φροντιστηριακή διδασκαλία. Το επάγγελμα του εκπαιδευτικού είναι προ πολλού ληγμένο, όταν έχεις ένα ΜΙΤ να δίνει πτυχία εξ αποστάσεως. Απλώς στην Ελλάδα το καθηγηταριό είναι άλλη μία από τις αγκυλώσεις που την εμποδίζουν να προοδεύσει.


Η οικογένεια
Δυστυχώς όμως, ούτε ο χώρος της οικογένειας είναι στεγανός έναντι αυτής της πανούκλας. Μάλιστα εντός της οικογενειακής εστίας εκδηλώνονται τα ειδεχθέστερα περιστατικά, ακριβώς διότι είναι ο χώρος οπου κάποιος θα θεωρούσε οτι προάγεται η ψυχοσωματική υγεία των παιδιών. Αντί το υπουργείο παιδείας να καθιερώνει μαθήματα αποδοχής της διαφορετικότητας (ομοφυλοφιλία) σε παιδιά δημοτικού και γυμνασίου, καλύτερα θα ήταν να σχεδίαζε ίδρυση Σχολών Γονέων υποχρεωτικης φοίτησης ανά την επικράτεια.


Ο εσωτερισμός
Στην διάχυτη έκλυση μεγάλη συμβολή έχουν οι μυητικές εταιρείες, οι μυστικιστικές και αποκρυφιστικές λέσχες («Νέα Εποχή New Age») με χιλιάδες παρακλάδια σε όλη την Ελλάδα, είτε στην «αθώα» μορφή του προσηλυτισμού σε αποπροσανατολιστικές πρακτικές κατάκτησης «εσωτερικής αρμονίας», είτε ως πειραματική αναζήτηση του «μεταφυσικού» με λήψη παραισθησιογόνων, «διαλογισμό» και «χορευτικές» εκδηλώσεις, είτε στην απροκάλυπτα εγκληματική μορφή του εσωτερισμού, τον αποκρυφισμό-σατανισμό. Η ιστοσελίδα της Εκκλησίας της Ελλάδος αναρτά τακτικά τον ενημερωμένο κατάλογο των νεοεποχίτικων και άλλων αιρέσεων. Οι εταιρείες, οι σύλλογοι και οι «κύκλοι φίλων του Εσωτερισμού» που περιλαμβάνονται σε αυτήν την λίστα, θα πρέπει να είναι πάνω από 400.


Η εκκλησία τι κάνει; Το περίκλειστο κράτος των παιδόφιλων με μίτρα στην Μεσευρώπη, με τις αλλεπάλληλες και πολυάριθμες καταδίκες ιερωμένων, υψηλόβαθμων και χαμηλοβαθμων, εξ αιτίας παιδοφιλίας, δεν χρειάζεται διαπιστευτήρια. Πρόσφατα ο Ποντίφικας δήλωσε ότι οι ομοφυλόφιλοι είναι και αυτοί πλάσματα του θεού. Η αγαμία των κληρικών και οι μονομερείς μοναστικές κοινωνίες είναι δύο κρίσιμοι τομείς όπου είναι δυνατή η υπόθαλψη τάσεων και η πρόκληση εμπλοκών, οι οποίες δεν προάγουν ακριβώς την ψυχική, πνευματική και σωματική αρτιότητα, δεν προστατεύουν το σώμα της εκκλησίας από μολύνσεις και δίνουν λαβές για κριτική, που ρίχνει σκιές στο κοινωνικό της έργο. Είναι παραδοξότητα αυτό από μια θρησκεία (συνολικά) η οποία ευλογεί την ένωση του άνδρα και της γυναίκας για την δημιουργία οικογένειας και την τεκνογονία και κατατάσσει τον γάμο στα ιερά της μυστήρια