Παλλαϊκὴ διά βίου Πολιτικὴ Προστασία

  4  2-2png

Οἱ ἀνησυχητικὲς ἐξελίξεις στὴν Νέα Μάκρη, μὲ τοὺς καθημερινοὺς ἐμπρησμούς ἐντὸς τοῦ οἰκιστικοῦ ἱστοῦ ποὺ θορύβησαν τὀ κράτος, επιβάλλουν πλέον ἀναθεώρηση τοῦ πλαισίου λειτουργίας τῆς Πολιτικῆς Προστασίας. Ὁ θεσμὸς ἔχει 2 πυλῶνες: Δημόσιος Τομέας / Ε.Δ. / Ο.Τ.Α. καὶ Σώματα Ἐθελοντῶν (Πυροσβέστες, Διασῶστες, Δύτες, κ.α.). Πρὶν τὸ 1995 ἡ ἀντιμετώπιση ἔκτακτων καταστάσεων συνδέονταν θεσμικὰ μὲ τὴν Πολιτικὴ Σχεδίαση Ἔκτάκτου Ἀνάγκης (ΠΣΕΑ) τῆς Παλλαϊκῆς Ἄμυνας (Π.ΑΜ.), τοῦ Δόγματος τοῦ Ἀρχιστρατήγου. Αὐτὰ κατέπεσαν μὲ τὴν ἔνταξη τῆς ΠΠ στὸ ὑπουργεῖο Ἐσωτερικῶν (1995, ἐποχὴ ἐκσυγχρονιστικῶν ψευδαισθήσεων καὶ κίβδηλης εὐδαιμονίας). Σὲ ἄλλες χῶρες ἡ ΠΠ ἐντάσσεται στὴν «συνολικὴ κρατικὴ ἄμυνα» (Σουηδία, totalförsvar). Ὁδεύοντας ὅμως ἀπὸ καταστροφὴ σὲ καταστροφὴ τὸ ἐγχώριο μοντέλο ἔχει τερματίσει. Παράδειγμα τὰ τραγελαφικὰ «ἐκκενῶστε!» φέτος, ἐνῶ δὲν ὑπάρχει, ἤ κάποιοι φρόντισαν νὰ μὴν ὑπάρχει ἕνα σύστημα πάνδημης συμμετοχῆς ὅλων ὄσοι μποροῦν (ἄνδρες/γυναῖκες) στὴν πρόληψη καὶ ἀντιμετώπιση τῶν καταστροφῶν. Τὸ πρόβλημα θὰ ἐπανέρχεται ἐφεξῆς μὲ κάθε «φυσικὴ» καταστροφὴ ποὺ ἡ ἀνθρώπινη παρέμβαση προκαλεῖ (βαρειὰ ἀμέλεια καὶ ἀνικανότητα κρατικοῦ μηχανισμοῦ, κακοῦργες προθέσεις κερδοσκόπων γῆς καὶ περιβάλλοντος, ἀνοησία ἰδιωτῶν-ἐμπρηστῶν ἐξ ἀμελείας). Ἡ αὐταπάρνηση τῶν Σωμάτων ἐθελοντῶν πυροσβεστῶν (Μάτι, Νέος Βουτζᾶς, Διόνυσος, Εὔβοια), ἡ ἐπικὴ προσπάθεια ἀγροτῶν καὶ κτηνοτρόφων εἶναι κληρονομιὰ τῶν ἐκλεκτότερων παραδόσεων τοῦ Γένους, τῶν Κοινοτικῶν. Μὲ σώματα, κλαριὰ, μηχανήματα καὶ κάθε διαθέσιμο ὄχημα, ἐργαλεῖο ἤ μηχάνημα ἔσωσαν ἐαυτοὺς, ἀλλήλους, περιουσίες, περιβάλλον, δάσος καὶ τὴν τιμὴ ὅλων τῶν ὑπολοίπων, ἀποδεικνύοντας τὴν αὐταξία τοῦ ἀνθρώπινου παράγοντα, τοῦ ψυχισμοῦ τοῦ λαοῦ ποὺ δύναται καὶ πρέπει νὰ εἶναι διὰ βίου φορέας Πολιτικὴς Προστασίας, ὡς ὁ 3ος πυλῶνας, ἐνταγμὲνος στὴν σχολικὴ ἐκπαίδευση. Οἱ πληθυσμοὶ ποὺ ἐγκατέλειψαν μιὰ ἀφιλόξενη γιὰ τὰ παιδιά της πρωτεύουσα δὲν ἦταν ἀκριβῶς ἕτοιμοι γιὰ περιβάλλον δάσους ἤ ὑπαίθρου. Η χρήση του Ι.Χ. δὲν ἀφήνει περιθώρια ἀντίληψης τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος, οἱ ταχεῖες διελεύσεις ἀποξενώνουν, ἡ ἄγνοια διαφυγῶν, περιοχῶν, μονοπατιῶν, ὅλες οἱ ἀστικὲς συνήθειες μετακόμισαν στὴν ὕπαιθρο καὶ τὴν διέλυσαν. Οἱ εἰκόνες κατοίκων-ἐθελοντῶν ἐκ τοῦ προχείρου μὲ λιωμένα στὴ φωτιὰ ὑποδήματα καὶ ἐνδυμασία παραλίας νὰ κοιτοῦν ἀποσβολωμένοι τὰ ἀποκαϊδια, ἀνήμποροι νὰ σώσουν ἐαυτοὺς, οἰκείους καὶ περιουσίες, ἀποκαρδιώνουν. Πρώτη προϋπόθεση γιὰ Παλλαϊκὴ Πολιτικὴ Προστασία εἶναι ὁ ἐφοδιασμὸς τῶν πολιτῶν τῶν δυνάμενων νὰ ὑπηρετήσουν μὲ τὴν κατάλληλη ἀτομικὴ ἐξάρτυση, διότι τὸ κόστος εἶναι δυσβἀσταχτο, ἄν όχι ἀπαγορευτικό γιὰ τὸν μέσο Ἕλληνα. Αὐτὸ θὰ τόνωνε καὶ τὴν ἐγχώρια βιοτεχνὶα. Εἰδάλλως, ἀνοχύρωτο περιβάλλον, ἀνοχύρωτοι κάτοικοι, ἀνοχύρωτης χώρας δὲν πάει μακριἀ. Παραφράζοντας Κέϋνς, «μακροπρόθεσμα θὰ εἴμαστε ὅλοι πληγέντες...»._ΑΤ

  4  2-2png