Τον πρώτο λόγο για τις πυρόπληκτες περιοχές πρέπει να τον έχουν οι Πυρόπληκτοι και μόνο αυτοί.

Χάρε
Έπαιξες άτιμα! Σε τόπο μυροβόλο
δεν πήρες το δρεπάνι σου, ήρθες με φλογοβόλο.

Φεβρουάριος 2019. Η φύση πεισμωμένη ανθίζει μέσα στο καταχείμωνο για να γλυκάνει την καταστροφή αλλά η μυρωδιά του καμένου δεν έχει φύγει από τους κομμένους κορμούς των δέντρων, από τα σπίτια που χάσκουν ακόμα 6 μήνες μετά, την εγκατάλειψη που σκιάζει ένα τόπο μοναδικό που έσφυζε από ομορφιά. Δεν τα έλεγαν τυχαία «μια άγρια Καλιφόρνια» το Κόκκινο Λιμανάκι και το Μάτι.
mati-eisaggeleas-kammenajpg

Ρέκβιεμ για ένα χαμένο παράδεισο
Φωφώ Κεχαγιόγλου (Νούρα)
Ποιοι δαίμονες ζηλέψανε τον θεριστή τον μήνα
να κάψουν συνωμότησαν Μάτι, Βουτζά, Ραφήνα.
Ένα μικρό παράδεισο σε τόπο ευλογημένο
πανέμορφο, πολύχρωμο και μοσχοβολισμένο.


Τον Άϊ Νικόλα είχαμε, το κάτασπρο εκκλησάκι
το Πράσινο, το Κόκκινο, το Μπλε το λιμανάκι.
Πιο πέρα η Αργυρά ακτή και δάσος με λουλούδια
γεμάτη παιδικές φωνές με γέλια και τραγούδια.


Δευτέρα ήρθε η λαίλαπα και σκιάχτηκε ο χρόνος
παντού κραυγές και πανικός, κυρίαρχος ο τρόμος.
Έχουμε τόσες εκκλησιές μα δεν ηχούν καμπάνες
σ’ ένα τοπίο εφιαλτικό, σπαράζουν γιοι και μάνες.


Χάρε
Εμείς δεν είχαμε σιτάρι να θερίσεις
είχαμε πεύκα, ακρογιαλιές, θυμάρι να μυρίσεις.


Χάρε
Έπαιξες άτιμα! Σε τόπο μυροβόλο
δεν πήρες το δρεπάνι σου, ήρθες με φλογοβόλο.


Κι αν χάθηκαν τόσες ψυχές σε μια στιγμή μονάχα
βρήκαν άλλο παράδεισο;


Άγγελοι να’ ναι τάχα;


Κι αν χάθηκαν τόσες ψυχές
την μαύρη εκείνη ώρα!


Σ’ αληθινό παράδεισο
Αγγέλοι ας είναι τώρα.