Ἡ Τοπικὴ Αὐτοδιοίκηση καλοβλέπει τὸν ΕΝΦΙΑ

  3  1-1 EDITORIALpng 

...καὶ κλείνει τὰ μάτια στὶς ὁριζόντιες αὐξήσεις τῶν ἀντικειμενικῶν ἀξιῶν τῆς ἰδιοκτησίας, τοῦ τελευταὶου ὀχυροῦ, τοῦ ἔσχατου ὀρύγματος τοῦ Ἕλληνα. Πρώτη φορὰ στὴν Ἑλλάδα φορολογήθηκε ἐκτάκτως ἡ ἰδιοκτησία τὸ 1923, ἐξ αἰτίας τῆς ἀνταλλαγῆς πληθυσμῶν τῆς μικρασιατικῆς καταστροφῆς. Ἔκτοτε, ἐπὶ 50ετία οὐδεμία φορολογία ἐπὶ τῆς ἰδιοκτησίας ἐπεβλήθη, σὲ σημεῖο τὸ Ἑλληνικὸ Παράδοξο νὰ τραβήξει τὸ ἐνδιαφέρον ξένων οἰκονομολόγων οἱ ὁποῖοι ἐκπόνησαν μελέτη γιὰ τὸ φαινόμενο. 
 Ἡ μεταπολίτευση ἔφερε δῶρα (φόρους 1975), ποὺ ἦλθαν γιὰ νὰ μείνουν. Φοβοῦ τοὺς Δαναοὺς. Τὸν ΕΝΦΙΑ σήμερα καλοβλέπουν οἱ αἰρετοὶ καὶ ἄς λένε τὰ αντίθετα. ΕΝΦΙΑ ἴσον ἔσοδα, ἴσον αὐξημένη αὐτονομία τῆς Τ.Α. Κάποιοι αἱρετοὶ θεωροῦν πὼς οἱ αὐξήσεις τῶν ἀντικειμενικῶν ἀξιῶν θὰ προσελκύσουν ὑψηλά βαλάντια. Πῶς ὅμως ἕνα μεσογείτικο κεφαλοχώρι, ἤ ἕνας δῆμος μὲ οἰκιστικὴ ἱστορία δυὸ, τριῶν δεκαετιῶν θὰ συναγωνισθεῖ σὲ real estate ὑψηλῶν προδιαγραφῶν ἕναν παραλιακὸ δῆμο, τοῦ ὁποίου ἡ οικιστικὴ ἄνθηση ἀνάγεται στὴν μεταπολεμικὴ ἐποχὴ; Οὶ αὐξήσεις συμπαρασύρουν τὸ κόστος διαβίωσης, γι’ αὐτὸ οἱ δημοτικὲς ἀρχὲς ἄς ἐνισχύσουν τὶς τοπικὲς οἰκονομίες γιά νὰ ἱδρυθοῦν τοπικὲς ἐπιχειρήσεις καὶ νὰ παύσει ὁ κόσμος νὰ διαμένει ἁπλῶς στὰ Μεσόγεια ἀλλὰ νὰ πηγαινοέρχεται στὴν Ἀθήνα γιὰ τὴν ἐργασία του.__ΑΤ